المواضيع الأخيرة
» خريد بهترين و ارزان ترين ها از اينترنت
الإثنين أكتوبر 19, 2009 2:49 am من طرف جان بوگو

» کسب ماهيانه 500000تومان تضميني با CN3
الأحد سبتمبر 27, 2009 12:48 pm من طرف جان بوگو

» كسب درآمد اينترنتي در سايت مشاغل ايران
الأحد سبتمبر 20, 2009 5:41 pm من طرف جان بوگو

» سايت کسب در آمد اوکسين ادز
الأحد سبتمبر 20, 2009 5:27 pm من طرف جان بوگو

» معرفي سايت مطمن براي کسب در آمد
الأحد سبتمبر 20, 2009 4:51 pm من طرف جان بوگو

» حقوق ماهيانه و مادام العمر
الأحد سبتمبر 20, 2009 4:47 pm من طرف جان بوگو

» موبايل مجاني هديه بگيريد!! باور نمي کنيد
الأحد سبتمبر 20, 2009 4:40 pm من طرف جان بوگو

» ارتباط چربي حيواني با سرطان لوزالمعده
الأربعاء يوليو 01, 2009 7:08 pm من طرف غورزه

» بازتاب حضور رونالدو در سينماي ايران
الأربعاء يوليو 01, 2009 6:53 pm من طرف غورزه

ورود

كلمه رمز خود را فراموش كرده ايد؟

أفضل 10 أعضاء في هذا المنتدى
جان بوگو
 
غورزه
 
joju
 
boo aouf
 
Admin
 
mehran1415
 
sood aloyoon
 
hamidmaharaje
 


طراحی مجتمع برای افراد محلول

مشاهده موضوع قبلي مشاهده موضوع بعدي اذهب الى الأسفل

طراحی مجتمع برای افراد محلول

پست من طرف joju في الجمعة مايو 08, 2009 5:11 am

رشد و توسعه هر جامعه متناسب با بكارگيري تواناييهاي موجود در آن جامعه است . يكي از راههاي تحقق
اين رشد، تأمين بستر كالبدي مناسب براي حضور فعال افراد و ايجاد فرصتهاي مساوي براي اقشار مختلف در
دسترسي به ساختمانهاي عمومي و فضاهاي شهري است.
از آنجا كه زندگي افراد كم توان جسمي -حركتي با محدوديتهاي خاصي مواجه است كه موجب اختلال در
رابطه فرد با محيط مي گردد، سازگار نمودن محيط با شرايط آنها ضروري مي نمايد. بنا به برآورد سازمان ملل
متحد ، بيش از 10 ٪ جمعيت جهان با گونه اي كم تواني مواجهند . بنا به دلايل متفاوتي مانند جنگ،
زلزله،تصادف، بيماري و شيوه تحرك غيراصولي ، با سير فزاينده آمار كم توانان جسمي -حركتي در جامعه
مواجه هستيم . علاوه براين، گروههاي ديگري نظير سالمندان، مادران همراه با كالسكه كودك، خانمهاي
باردار و ساير افرادي كه به دلايلي موقتاً دچار محدوديت حركتي مي شوند نيز در جامعه زندگي مي كنند كه
به دليل مشكلات و موانع موجود، امكان حضور مستمر و عادي خود را در محيط شهري از دست مي دهند.
نگاهي اجمالي به وضعيت موجود ساختمان هاي اداري نشان مي دهد كه در طراحي و اجراي اين بناها
توجه چنداني به تردد و حضور كم توانان جسمي -حركتي نشده است. . اين موضوع براي افراد معلول به شرايط
بحراني تبديل مي شود به گونه اي كه اين گروه از افراد جامعه به مرور ناتواني خود را مهمترين عامل در بروز
معلول بودن » مشكلات زندگي مي پندارند. در حاليكه اين موضوع به وج ود اشكالات كالبدي يا به عبارتي
مربوط است. « شهر
-2 گستره كاربرد
به هر نوع محدوديت يا فقدان توانايي كه فعاليت فرد را براي انجام امري به روشي كه افراد عادي انجام
مي دهند محدود سازد يا دامنه فعاليت وي را از حالت طبيعي خارج نمايد، معلوليت گفته مي شود. بر اساس
تعريف سازمان جهاني بهداشت معلوليت حاصل اختلال در رابطه فرد معلول و محيط زندگي است و هنگامي
روي مي دهد كه موانع فيزيكي و اجتماعي باعث عدم دسترسي افراد معلول به نظام ها و سيستم هاي مختلف
اجتماعي مي شود.
سازمان بهداشت جهاني كم توانان را در شش گروه طبقه بندي كرده است كه عبارتند از:
-1 اشخاصي كه مشكلات حركتي دارند . در اين گروه افرادي كه براي تحرك خود از عصا، چوب زيربغل،
وسايل كمكي ويا صندلي چرخدار استفاده مي كنند قرار دارند.
-2 اشخاصي كه مشكلات بينايي دارند . اين افراد در جهت يابي و تحرك مشكلات دارند . اشك ال در خواندن
ممكن است مشكلات جهت يابي را نيز افزايش دهد . جهت يابي را براي بعضي اشخاص مي توان با استفاده از
رنگ، نور، و در موارد خاصي باتغيير جنس مصالح تسهيل نمود.
-3 اشخاصي كه مشكلات شنوايي و يا گفتاري دارند . اين افراد در درك صداها و كلمات در محيطهاي
پرسروصدا با مشكل مواجهند.
-4 اشخاصي كه مشكلات فراگيري دارند.
-5 اشخاصي كه رفتار نابهنجار دارند.
-6 اشخاصي كه مبتلا به صرع هستند.
كم توانان جسمي -حركتي به افرادي اطلاق مي شود كه به هر علت دچار ضعف، اختلال و يا عدم توانايي در
اندامهاي حسي و حركتي هستند . اگر يك انسان با شرايط متوسط توانايي جسمي و رواني را ملاك ارزيابي
توان بهره وري از امكانات محيطي بدانيم تقسيم بندي زير نمايانگر طيف ناتواني محيط براي اخذ تدابير لازم
براي مناسب سازي است . در جداول زير گروه هاي مختلف افراد با محدوديت هاي جسمي -حركتي و مشكلات
و راه حلهاي رفع موانع مشخص شده اند.
-1 افراد با صندلي چرخدار
مشكلات راه حلها
اختلاف سطح بين خيابان وپياده رو نصب رامپ-جدول
اتصال سطوح با اختلاف ارتفاع كه معمولاً با پله به هم مرتبطند فراهم نمودن رامپ، آسانسور يا بالابر
جابجايي در فضاهاي محدود احداث مسيرها و فضاها با ابعاد مناسب
عبور از درهاي ورودي با عرض كم و آستانه بلند استفاده از درهاي ورودي با عرض مناسب، بدون آستانه ياآستانه با ارتفاع
مناسب
دسترسي به تجهيزاتي كنترلي مانند دگمه آسانسور و...... كه در ارتفاع
نامناسب نصب شده اند
نصب تجهيزات كنترلي در ارتفاع مناسب
حركت وجابجايي در سرويسهاي بهداشتي استفاده از ميله هاي دستگرد در سرويسهاي بهداشتي و حمام ها
-2 افراد با محدوديت حركتي در پاها
مشكلات راه حلها
اختلاف ارتفاع زياد مابين سطوح مجاور نصب رامپ-جدول يا رامپ
حركت در موقعيتهايي كه فرد بايد به سرعت جابجا شود افزايش زمان عبور عابر پياده
افزايش زمان باز بودن در آسانسورها و ساير درهاي خودكار نصب
ميله هاي دستگرد براي سهولت جابجايي
بالا رفتن از پله و رامپ - درنظرگرفتن سطح زيربناي مناسب براي فضاهاي بهداشتي
حركت در سرويسهاي بهداشتي - نصب ميله هاي دستگرد در سرويسهاي بهداشتي
عبور از درهاي ورودي با عرض كم و آستانه بلند - استفاده از درهاي ورودي با عرض مناسب و بدون آستانه
-3 افراد با محدوديت حركتي در دستها
مشكلات راه حلها
باز كردن درهاي سنگين استفاده از درهاي خودكار يا درهايي كه براحتي باز مي شوند
گرفتن و چرخاندن دستگيره در استفاده از درهايي با دستگيره اهرمي
گرفتن واستفاده از شيرآلات بهداشتي دستي استفاده از شيرهاي دستشويي اهرمي
-4 افراد نابينا
مشكلات راه حلها
جهت يابي نصب نوارهاي راهنما در سطح جاده
استفاده از جداول برجسته و ديگر عناصر راهنما كه براي نابينا قابل
شناسايي باشد
استفاده از نوارهاي لامسه اي براي مشخص نمودن تغييرات مسير و نيز
محل قرارگيري پله ها و رام پها
شناسايي موانع در مسير حركتي تغيير بافت كفسازي يا نوارهاي لامسه اي در اطراف موانع
عبور از خيابان استفاده از علائم ترافيكي صوتي
حركت با آسانسور بكارگيري علائم هشداردهنده صوتي ودگم ههاي آسانسور با متن برجسته
(خط بريل)
شناسايي موقعيت هاي اضطراري استفاده از علائم هشداردهنده صوتي
محل قرارگيري درها و پل ههاي خروجي استفاده از علائم لامسه اي در اطراف دستگيره درهاي خروجي و ميل ههاي
دستگرد پله هاي خروجي
-5 افراد كم بينا
مشكلات راه حلها
شناسايي موانع در مسير حركتي نصب نشانه ها و علائم ترافيكي واضح، روشن و رتگي براي شناسايي موانع
جهت يابي استفاده از متن نوشتاري واضح و خوانا و علائم جهت يابي در ابعاد بزرگ و
مناسب
عبور از خيابان استفاده از علائم ترافيكي صوتي
حركت با آسانسور و حركت در موقعيت هاي اضطراري بكارگيري رنگهاي متفاوت در رنگ آميزي درها، ميل ههاي دستگرد،
نوارهاي لامسه اي و غيره
-6 افراد ناشنوا
مشكلات راه حلها
عبور از خيابان بكارگيري نشانه ها و علائم ترافيكي واضح، روشن و رنگي
موقعيت هايي مانند استفاده ازمحتواي سخنرانيها، مذاكرات شفاهي و.... استفاده از پيامهاي نوشتاري واضح بويژه در مواقع اضطراري، تالارهاي
اجتماعات وسالنهاي همايش، و تلفنهاي عمومي
درها، آسانسورها و موقعيت هاي اضطراري فاقد صوت بكارگيري علائم نوري چشمك زن
-3 مناسب سازي اماكن و محيطهاي شهري
در بسياري از بازساز ي هاي انجام شده پس از جنگ جهاني دوم در كشورهاي اروپايي، به مسأله معلوليت
توجه كمتري شد كه در پاسخگويي به مشكلات ايجاد شده از دهه هفتاد ميلادي به بعد بهسازي بناهاي
عمومي و انطباق آن با نيازهاي حركتي معلولين جسمي – حركتي در دستور كار كشورهاي مختلف قرار
گرفت. تجارب حاصله كه موجب مطرح شدن اين مسأله در گستره بين المللي شد نيز نشان مي دهد كه
چگونه با بكارگرفتن تمهيداتي ساده و رفع موانع موجود مي توان امكان حضور بخش بزرگي از جامعه را كه
دچار محدوديتهاي جسمي-حركتي هستند فراهم آورد.
هدف نهايي در مقرراتي كه از سوي ساز مان ملل متحد براي حقوق حركتي معلولان و سالمندان تهيه
شده است، مشاركت و برابري كامل است كه دلالت بر آن دارد كه بناها و فضاي شهري بايد طوري طراحي
شوند كه گروههاي خاصي از مردم به دليل معلوليتشان از استفاده از آنها محروم نشوند.
در ايران نيز با تصويب قانون ج امع حمايت از معلولان و لزوم مناسب سازي ساختمانها و اماكن عمومي،
تدوين ضوابط مناسب سازي ساختمانهاي اداري بيش از پيش ضروري مي نمايد.
در جهت تحقق ماده 2 قانون جامع حمايت از حقوق معلولان، آئين نامه اجرايي مناسب سازي اماكن، معابر
و ساختمانهاي عمومي پيشنهاد شده است كه در ماده 1 آن چنين عنوان شده است:
الف- مناسب سازي: اصلاح محيط و تدارك وسايل حمل و نقل است به طوري كه افراد معلول قادر باشند تا
آزادانه و بدون خطر در محيط پيرامون خود اعم از اماكن عمومي و معابر، محيط شهري و بين شهري،
ساختمانهاي عمومي حركت كنند و از تسهيلات محيطي، اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي با حفظ استقلال
فردي لازم بهره مند شوند.
ب- دستگاه هاي مشمول اين آئين نامه: كليه وزارتخانه ها، سازمان ها، مؤسسات و شركتهاي دولتي و نهادهاي
عمومي و انقلابي.
1378 شوراي عالي /10/ پ- ضوابط و مقررات شهرسازي و معماري براي معلولان : ضوابط م صوب مورخ 6
شهرسازي و معماري و اصلاحات بعدي آن براي افراد معلول و ناتوان.
ت- اماكن عمومي : كليه وزارتخانه ها، مؤسسات و شركتهاي دولتي، اماكن ورزشي، پايانه ها، فرودگاه ها،
دانشگاه ها، قطارهاي شهري و برون شهري، مراكز تجاري، بانكها و خودپردازها، بوستانها، معابر عمومي و نظاير
آنها.
همچنين در ماده 3 اين آئين نامه ذكر شده است:
دستگاهها موظفند در طي يك برنامه سه ساله از زمان تصويب و ابلاغ اين آئين نامه هر سال حداقل سي
درصد از ساختمانهاي عمومي وابسته را براي استفاده معلولان، ضوابط و مقررات شهرسازي و معماري براي
معلولان مناسب سازي نمايند.
-4 اهداف و الزامات مناس بسازي
مهمترين اهداف مناسب سازي عبارتند از:
- توسعه مشاركت فعال افراد معلول در بخشهاي مختلف جامعه
- تقويت عزت نفس، انگيزه تلاش و عشق به زندگي در اين گروه از افراد براي ساختن فرداهاي بهتر
- افزايش سطح پايگاههاي اجتماعي افراد معلول به واسطه احراز نقشهاي مؤثرتر در جامعه
- استفاده از خلاقيتها و قابليتهاي پنهان افراد معلول در تسهيل فرايند توسعه اجتماعي
- تلفيق ابعاد گوناگون زندگي فرد داراي معلوليت با ساير افراد جامعه و اجتناب از جداسازي آنان از ساي ر
اقشار جامعه
اصول اساسي كه مي بايست در طراحي و مناسب سازي بناها و فضاهاي شهري موردنظر قرار گيرد تا ميزان
سازگاري با محيط افزايش يابد عبارتند از:
دست يافتن : هر فردي بايد به تمام مكانها و بناهاي عمومي دسترسي داشته باشد.
راه داشتن: امكان راه يافتن به تمام بناهاي عمومي بايد وجود داشته باشد.
به كار بردن: استفاده از تمام تسهيلات عمومي و مواهب محيطي بايد ميسر باشد.
بر اين اساس الزامات به شرح زير مي بايست در طراحي و مناسب سازي ساختمانها و محيط شهري مورد
لحاظ قرار گيرد:
-1 دسترسي . بناها و فضاهاي شهري بايد چ نان طراحي شود كه همه مردم بتوانند به آن دسترسي
داشته باشند.
-2 دستيابي . در بناها و فضاهاي شهري تمهيدات به گونه اي فراهم آيد كه همه مردم بتوانند تا حد امكان
به بناها و مكانها دست يابند.
-3 كاربري. بناها و فضاهاي شهري بايد طوري طراحي شود كه همه مردم از آن استفاده كنند و لذت ببرند.
-4 جهت يابي. بناها و فضاهاي شهري را بايد طوري طراحي كرد كه جهت يابي و يافتن مسير به آساني
صورت گيرد.
-5 ايمني . بناها و فضاهاي شهري را بايد طوري طراحي كرد كه همه مردم بتوانند در رفت وآمد باشند،
بدون اينكه زندگي و سلامتي آنان به مخاطره افتد.
-6 كارپذيري . محل كار اعم از اداره و كارگاه بايد طوري طراحي شود كه به مشاركت و اجراي نقش
معلولين امكان دهد.
-5 دسترسي به ساختمانهاي اداري
بررسي موانع موجود دردسترسي به اماكن عمومي، طراحان و دست اندركاران مديريت شهري را در
جستجوي علل و عوامل اي جاد آنها ياري نموده و از بروز چنين مشكلاتي درطرح هاي آتي جلوگيري مي نمايد.
« ضوابط و مقررات شهرسازي و معماري براي افراد معلول جسمي و حركتي » علاوه بر آن با تصويب و ابلاغ
از سوي شوراي عالي شهرسازي و معماري ايران، بررسي موانع موجود و مرتفع نمودن آنها به عنوا ن بخشي از
وظايف طراحان و مسئولان مطرح گرديد و ضروريست تا در اين جهت اقدامات لازم صورت پذيرد.
كم توانان جسمي -حركتي بايد بتوانند براي انجام مسائل اداري مربوط به خود، همانند ساير شهروندان از
مراكز اداري استفاده نمايند، يا در برخي مراكز مشغول به كار شوند، بنابراين بايد بدون اينكه موانع معماري
سد راه آنها شود امكان حضور و تردد آسان و ايمن براي آنها فراهم گردد.
ساختمان هاي « ضوابط و مقررات شهرسازي و معماري براي افراد معلول جسمي -حركتي » بر اساس كتاب
عمومي آن دسته از ساختمان هايي هستندكه يكي از انواع خدمات عمومي را در اختيار افراد جامعه قرار
مي دهند. مراكز اداري دولتي، نهادهاي عمومي، مراكز اداري خصوصي، بانك ها، دفتر پست، شهرداري و .....از
جمله ساختمانهاي اداري محسوب م يشوند.
يكي از مهمترين مشكلات افراد معلول در زمينه دسترسي ها، نامناسب بودن ورود به ساختمان هاي اداري
است كه به صورت هاي مختلف از جمله موارد زير مشاهده مي شود :
-1-5 راه يافتن به درون ساختمان
- وجود اختلاف سطح زياد يا پله در ورود يها بدون پيش بيني رامپ ورودي
- وجود رامپ ورودي با شيب نامناسب
- لغزنده بودن يا نامناسب بودن سطح كف مسيرهاي ورودي و رامپ ها
- عدم پيش بيني توقفگاه مناسب براي افراد معلول درفاصله لازم از ورودي ساختمان هاي عمومي
- نامناسب بودن عرض درهاي ورودي يا مسيرهاي ارتباطي بين ورودي و معبر
- مشخص نبودن ورودي ، نامناسب بودن پاگرد ، طراحي و تعبيه نادرست دستگيره، فقدان علائم تشخيصي
- فضاهاي عبوري و راهروهاي طولاني و كم عرض
وجود اختلاف سطح مابين پياده رو و ساختمان
-2-5 حركت در داخل ساختمان
- ارتباطات نامناسب درون بناها ، وجود اختلاف سطح در دسترسي به طبقات ، نبودن آسانسور يا بالابر
مكانيكي
- نبودن سرويس بهداشتي براي افراد معلول يا نامناس ب بودن فضاي داخلي و تجهيزات در سرويسهاي
بهداشتي
- پله جلو آسانسور يا پلكان با شيب تند، پله و ميله دستگرد نامناسب
- ارتفاع بيش از حد صفحه كنترل، كليدهاي غيرقابل دسترس
- نور غير كافي، تابلوها و علائم ناخوانا
- شيرآلات بهداشتي نامناسب
- نامناسب بودن مبلمان و معماري داخلي و فضاي غير كافي براي جابجايي و چرخش صندلي چرخدار
استفاده از تجهيزات مناسب
-6 ضوابط مناس بسازي ورودي ساختما نهاي عمومي
ورودي ساختمان فضايي است كه با عبور از آن به داخل ساختمان راه مي يابند. قرارگيري اين فضا در طرح
ساختمان، اهميت بسزايي دارد و لازم است به شكلي صحيح و مشخص طراحي شود تا موجب سردرگمي
مراجعه كننده نگردد. فضاي ورودي يك ساختمان عمومي بايد پذيراي همه افراد جامعه باشد ليكن اكثر
ساختمانهاي اداري به دليل حضور موانع مختلف، براي افراد معلول قابل دسترسي نمي باشند. موانع موجود بر
سر راه ورود افراد معلول نبايد با درنظرگرفتن يك ورودي فرعي به آنان حل شود، بلكه بايد يكي از وروديهاي
اصلي براي دسترسي افراد معلول مناسب سازي گردد . اختصاص ورودي پاركينگ، يا خدمات و سرويس به
افراد معلول موجب اين تصور خواهد شد كه آنان شهروندان كم اهميت تري هستند.
-1 ساختمانهايي كه ورود به آنها فقط از طريق پله امكان دارد، براي استفاده كنندگان از صندلي چرخدار بايد
مناس بسازي شده و رامپ ايجاد شود.
-2 ورودي اصلي حتي المقدور بايد براي استفاده همگان قابل دسترس شود نه آنكه براي ورود كم توانان از
ورودي تاًسيسات استفاده شود.
-3 در سطح شيبدار ورودي، عوامل زير درنظرگرفته شود:
-1-3 حداقل عرض سطح شيبدار 120 سانتيمتر باشد.
-2-3 براي سطوح شيبدار تا 3 متر طول، حداكثر شيب 8٪ با عرض حداقل 120 سانتيمتر باشد.
-3-3 در سطوح شيبدار با طول بيش از 3 متر، ( تا حد مجاز 9 متر ) ب ه ازاي هر متر افزايش طول 5
سانتيمتر به عرض مفيد آن اضافه و 0,5 ٪ از شيب آن كاسته شود.
-4-3 سطح شيبدار نبايد داراي شيب عرضي باشد.
-5-3 در صورتي كه سطح شيبدار در هواي آزاد واقع شود بايد به طريقي طراحي گردد كه از جمع شدن
آب در سطوح حركت جلوگيري شود.
-6-3 پيش بيني يك پاگرد با عمق حداقل 150 سانتيمتر با درنظرگرفتن حداكثر طول افقي 9 متر الزامي
است.
-7-3 كف سطح شيبدار بايدغيرلغزنده، ثابت و سخت باشد.
-8-3 در صورتي كه سطح شيبدار ارتفاعي بيش از 25 سانتيمتر را طي كند و طول افقي آن بيش از 185
سانتيمتر باشد، نصب ميله هاي دستگرد در طرفين آن الزامي است.
-9-3 در كناره هاي عرضي و پاگرد سطح شيبدار پيش بيني لبه محافظ، حداقل به ارتفاع 5 سانتيمتر با
رنگ متضاد با محيط به نحوي كه مانع لغزش استفاده كننده گردد، الزامي است.
-4 براي بهسازي پله ها بايد موارد زير لحاظ شود:
-1-4 حداقل عرض پله 120 سانتيمتر درنظرگرفت هشود.
-2-4 نصب ميله دستگرد در طرفين پله الزامي است.
-3-4 پله بايد از جنس سخت و غيرلغزنده باشد.
-4-4 شعاع گردي لبه كف پله نبايد بيش از 13 ميليمتر باشد.
-5-4 نصب هر گونه اجزاي الحاقي غير هم سطح بر روي كف پله ممنوع است.
-6-4 در كنار ههاي عرضي پله پيش بيني جزئيات اجرايي به نحوي كه مانع لغزش عصا شود الزامي است.
-7-4 پاخور پله بايد بسته باشد و پيش آمدگي پله از پاخور نبايد بيش از 3 سانتيمتر باشد.
-7 ضوابط مناسب سازي وطراحي رمپ ها و سطوح شيبدار
در دسترسي به ساخ تمانهاي اداري يكي از موانع، در دسترس نبودن ورودي ساختمان ها به دليل وجود
اختلاف سطح مابين داخل و خارج ساختمان است كه نياز به تأمين رامپ يا سطح شيبدار در مكانهايي كه
پله ها مانع عبور پياده ها بويژه افراد با ويلچر يا با مشكلات حركتي مي باشد . مشكلات رمپها و م لاحظات
avatar
joju
مدیــر ارشــد
مدیــر ارشــد

تعداد پستها : 49
Registration date : 2009-05-08

خواندن مشخصات فردي

بازگشت به بالاي صفحه اذهب الى الأسفل

مشاهده موضوع قبلي مشاهده موضوع بعدي بازگشت به بالاي صفحه


 
صلاحيات هذا المنتدى:
شما نمي توانيد در اين بخش به موضوعها پاسخ دهيد